Waarom zie je een gek gezicht in een lepel?

Bij het avondeten ligt een glimmende lepel naast je bord. Pak hem op en voel hoe koel en glad hij is. Houd hem nu omhoog en kijk in de glimmende achterkant. Wie kijkt je daar met zo'n gek gezicht aan?

Dat ben jij! Maar je gezicht lijkt samengedrukt en vreemd. Laten we ons samen iets afvragen. Waarom zie je een gek gezicht in een lepel?

Licht kaatst van je gezicht terug, zoals een bal tegen een muur stuitert. Een glimmende lepel kaatst dat licht naar je ogen. Zo zie je een beeld van jezelf. Dat is je spiegelbeeld: het beeld van jou dat iets glimmends terugkaatst.

Een spiegel in de badkamer is plat, zoals een rustige waterplas. Het licht van je gezicht kaatst er recht vanaf terug. Daarom lijkt je spiegelbeeld in de spiegel precies op jou.

Een lepel is helemaal niet plat. Hij heeft een kromming. Een kromming betekent dat de vorm van iets een ronde bocht maakt. Die kromming buigt het licht wanneer het naar je terugkaatst.

Kijk nog eens naar de achterkant van de lepel. Hier bolt de kromming naar buiten als een heuveltje, dat je hele gezicht in een klein beeld laat passen. Daardoor lijkt je spiegelbeeld piepklein en samengedrukt. Alleen je neus, die het dichtst bij het heuveltje zit, lijkt groot.

Draai de lepel nu om naar de voorkant. Hier loopt de kromming naar binnen, als een piepklein kommetje voor soep. Wat denk je dat je gezicht daarin gaat doen?

Het draait ondersteboven! De kromming van het kommetje kaatst het licht van je haar naar de onderkant van de lepel. Het licht van je kin komt aan de bovenkant terecht. Zo staat je spiegelbeeld op zijn kop.

Spiegelbeeld. Kromming. De kromming van de lepel buigt het licht van je gezicht, waardoor je spiegelbeeld gek lijkt.

Geef je gekke spiegelbeeld maar een slaperige glimlach als je weer in een lepel kijkt, kleintje.