Waarom duwen twee magneten elkaar weg?
Stel je voor: je hebt twee magneten, in elke hand รฉรฉn. Ze voelen koel en glad. Je schuift ze langzaam naar elkaar toe, steeds dichterbij. Opeens wiebelen ze weg. Je voelt een zachte duw tegen je vingers, terwijl de magneten elkaar niet eens raken.
Die duw is best gek, hรจ? Magneten plakken toch graag ergens aan? Denk maar aan de magneet op de koelkast die jouw tekening vasthoudt. Waarom duwen twee magneten elkaar dan weg?
Elke magneet heeft twee kanten, aan elk eind รฉรฉn. Die twee kanten zijn van een andere soort. Een beetje zoals een linkerschoen en een rechterschoen. Dat verschil is belangrijk als twee magneten dicht bij elkaar komen.
Elke kant trekt of duwt, maar dat kun je niet zien. Het werkt dwars door de lucht heen. Net een zachte, onzichtbare hand die naar de andere magneet reikt. Daarom bewegen de magneten al voordat ze elkaar raken, helemaal vanzelf.
Komt een kant dicht bij een kant van de andere soort? Dan trekken ze naar elkaar toe. Klik! De twee magneten plakken stevig aan elkaar, als twee vriendjes die elkaars hand vasthouden. Wat denk jij dat er gebeurt als twee kanten van dezelfde soort dicht bij elkaar komen?
Ze duwen elkaar weg! Dat zijn gelijke kanten. Gelijke kanten zijn twee kanten van dezelfde soort. Twee gelijke kanten trekken nooit naar elkaar toe, zelfs geen klein beetje. Ze duwen elkaar juist weg.
Komen gelijke kanten dicht bij elkaar, dan duwen ze terug. Net als een veer die terugveert. Die duw liet de magneten wegschuiven uit je vingers.
Nu ken je het geheim van die duw. Twee magneten duwen elkaar weg, omdat hun gelijke kanten een onzichtbare duw geven.
Daar liggen de twee magneten weer in je handen. Ze wiebelen nog een keer uit elkaar. Die zachte duw tegen je vingers is nu helemaal geen verrassing meer.
