Hoe kan een magneet aan een paperclip trekken zonder hem aan te raken?

Heb je weleens een magneet op de koelkast geplakt? Klik! Hij zit meteen stevig vast. Stel je nu een paperclip op tafel voor, met een magneet die dichterbij komt.

Nog voordat de magneet hem aanraakt, schuift de paperclip en springt hij ernaartoe. Niemand heeft tegen de paperclip geduwd. Hoe kan een magneet aan een paperclip trekken zonder hem aan te raken?

Een magneet heeft trekkracht overal om zich heen, als een knuffel die je niet kunt zien. Die trekkracht is onzichtbaar. Ze reikt voorbij de randen van de magneet, de lucht in. Zo kan de magneet aan dingen trekken zonder ze aan te raken.

Vlak bij de magneet is de trekkracht het sterkst. Verder weg wordt ze zwakker, zoals een stem die je aan de andere kant van een grote kamer hoort. Daarom blijft een paperclip aan de andere kant van de tafel stilliggen.

De paperclip is gemaakt van staal, een hard, glanzend metaal. Spijkers zijn ook van staal. En de koelkastdeur van daarnet ook.

Staal is magnetisch: een magneet kan eraan trekken. Een houten blokje of een waskrijtje is niet magnetisch. De trekkracht gaat eraan voorbij, maar trekt wel aan de stalen paperclip.

Nu schuif je de magneet langzaam naar de paperclip toe. Het sterkste deel van de trekkracht komt steeds dichter bij het staal. Wat is nu sterker, denk je: de trekkracht van de magneet of het gewicht dat de paperclip op tafel houdt?

De trekkracht van de magneet wint! Van dichtbij is die sterker dan het gewicht van de paperclip. Daarom komt de magnetische paperclip los van de tafel en schiet hij door de lucht. Hij blijft aan de magneet vastzitten.

Onthoud deze woorden: staal en magnetisch. Een magneet trekt met onzichtbare trekkracht door de lucht magnetisch staal naar zich toe.

Slaap lekker, kleine ontdekker, en droom van piepkleine paperclips die opspringen om hun magneten te begroeten.