Waarom zingt een elastiekje als je eraan trekt en het loslaat?
Span een elastiekje tussen je vingers. Trek er nu zachtjes aan en laat het los. Toing! Hoor je dat zoemende geluidje?
Het klinkt alsof het elastiekje een klein liedje zingt. Toch heeft een elastiekje geen mond en geen stem. Waarom zingt een elastiekje dan als je eraan trekt en het loslaat?
Als je aan het elastiekje trekt, rek je het opzij. Een rekbaar elastiekje trekt zichzelf altijd weer recht. Zodra je het loslaat, schiet het terug naar het midden.
Het elastiekje gaat zo snel dat het voorbij het midden schiet. Dan trekt het zichzelf de andere kant op terug. Zo gaat het steeds weer heen en weer.
Dat supersnelle bewegen noemen we trillen. Trillen betekent heel snel heen en weer bewegen. Daardoor ziet het elastiekje er wazig en onscherp uit terwijl het zingt.
Overal om het elastiekje heen zit lucht. Je kunt lucht niet zien, maar die is overal en raakt het elastiekje aan. Wat doet het trillende elastiekje met de lucht er vlak naast, denk je?
Elke keer dat het elastiekje trilt, geeft het de lucht een duwtje. Duw, duw, duw, zo vaak dat je het niet kunt tellen! Nu gaat de lucht naast het elastiekje ook trillen.
Die trillende lucht duwt tegen de lucht ernaast. Die lucht duwt weer tegen het volgende beetje lucht. Het trillen gaat verder, zoals een golfje over een vijver, helemaal tot aan je oren.
In je oor geeft de trillende lucht snelle tikjes. Je oor voelt elk tikje en geeft het door aan je hersenen. Je hersenen horen die tikjes als het zoemende liedje van het elastiekje.
Onthoud รฉรฉn woord: trillen. Jij trekt, het elastiekje gaat trillen en laat de lucht tot aan je oren trillen.
Droom zacht, kleine luisteraar, en laat je nacht vol zachte, lieve zoemgeluidjes zijn.
