Waarom zijn sommige wolken pluizig en andere dun?

Kijk op een zonnige middag eens naar de lucht. Sommige wolken lijken op grote, bolle stukjes popcorn. Andere zijn dun, als een zachte witte sjaal over de blauwe hemel. Ze zweven rustig boven de boomtoppen.

Misschien heb je beide soorten op dezelfde dag gezien. Waarom zijn sommige wolken pluizig en andere dun? Dat gaan we samen ontdekken.

Elke wolk bestaat uit druppeltjes: heel kleine druppels water. Ze zijn zo klein en licht dat ze zweven. De lucht neemt ze mee, waar die ook heen gaat. Heel veel druppeltjes samen vormen het wit dat je ziet.

Op een zonnige dag schijnt de zon op velden en wegen. Die worden warm. Daarna verwarmen ze de lucht vlak erboven. De lucht dicht bij de grond is nu lekker warm.

Warme lucht is lichter dan koele lucht en stijgt daarom op. Ze schiet recht omhoog, net als een luchtbel in je bad. Woesj, daar gaat ze!

Hoog in de lucht koelt de opstijgende lucht af, en druppeltjes vormen samen een wolk. Van onderaf blijft meer warme lucht omhoogduwen. Die stapelt de druppeltjes op tot een hoge hoop met bobbels. De wolk wordt steeds hoger.

Die hoop met bobbels is de pluizige wolk die je ziet. De ronde toppen laten zien waar de warme lucht het hardst omhoogduwde. Hij lijkt zo zacht dat je erop zou kunnen stuiteren. Maar wat als de warme lucht overal langzaam en rustig opstijgt?

Dan is er geen stevige duw die de druppeltjes opstapelt. Ze spreiden zich juist uit tot een brede, platte laag. Net als boter op een geroosterde boterham. Zo ontstaat een dunne wolk waar je bijna doorheen kunt kijken.

Ons bijzondere woord vandaag was druppeltjes. Snel opstijgende warme lucht stapelt druppeltjes tot pluizige hopen; rustig opstijgende lucht spreidt ze dun uit.

Als je weer een wolk ziet, weet je precies hoe de lucht erin beweegt, kleine wolkenkijker.