Waarom stroomt water de heuvel af?

Stel je voor dat je een emmer water boven op een zandheuvel giet. Plons! Het koele water loopt langs de zijkant naar beneden, helemaal tot onderaan. Het klimt nooit terug naar boven.

Regen doet op straat precies hetzelfde. Het water sijpelt naar het putje aan de lage kant. Waarom stroomt water altijd naar beneden?

Het antwoord begint bij de aarde zelf. Onze hele aarde trekt aan alles, de hele tijd. Ze trekt jou, je speelgoed en elke druppel water omlaag, naar de grond. Daarom valt een bal die je loslaat op de vloer.

Water is dun en loopt makkelijk weg. Het heeft geen eigen vorm, dus het blijft niet op een hoopje liggen zoals zand. Elke druppel gaat waar de aarde hem naartoe kan trekken.

Denk nu weer aan de zandheuvel. De zijkant is een helling. Een helling is grond die schuin afloopt, van een hoge plek naar een lage plek. Langs zo'n helling kan water steeds lager komen.

Op de helling trekt de aarde het water omlaag. Elke druppel glijdt naar de lage kant. Tegen dat trekken in kan water niet terug omhoog klimmen. Waar denk jij dat het water uiteindelijk stopt?

Het stopt op de laagste plek die het kan bereiken. Daar loopt de grond niet verder schuin af, dus de aarde kan het niet verder trekken. Het water komt tot rust en vormt een plas met een vlak, stil oppervlak.

De aarde trekt water omlaag, dus het glijdt langs elke helling naar de laagste plek. Tegen dat trekken in kan water niet terug een helling op.

Onderaan de zandheuvel ligt het water in een plas met een vlak, stil oppervlak. Daarboven glinstert de natte helling op de plekken waar de druppels naar beneden gleden.