Is een berg gewoon een heel grote heuvel?

Denk aan een heuvel die je in het park beklom. Je benen duwden je omhoog, en je ademde: puf, puf. Bovenaan voelde het gras zacht en kriebelig onder je handen.

Stel je nu een berg voor die tot de wolken reikt. Hij lijkt op een heuvel, maar dan veel groter. Is een berg gewoon een heel grote heuvel?

Om te beginnen is een berg veel hoger dan een heuvel. Een heuvel in het park loop je op voordat je tussendoortje klaarstaat. Een grote berg beklimmen duurt een hele dag. Daarvoor heb je stevige schoenen en een rugzak nodig.

De hellingen van een berg zijn steil: ze gaan heel schuin omhoog. Klimmers houden zich met handen en voeten vast aan steile rotsen. De hellingen van een heuvel lopen zachtjes omhoog. Daardoor kun je er vanaf rollen.

Veel bergen hebben helemaal bovenaan een bergpiek. Een bergpiek is een puntige top. Hij lijkt op de punt van een feesthoedje. Een heuvel heeft een ronde top, als een zachte bult.

Op een bergpiek is de lucht koud, kouder dan beneden waar je woont. Hoe hoger je komt, hoe kouder de wind waait. Wat denk je dat er op de hoogste bergpieken ligt?

Sneeuw! Op de hoogste bergpieken blijft de sneeuw zelfs in de zomer liggen. Dat komt doordat de lucht daarboven zo koud is. De top van een heuvel ligt lager, in warmere lucht, waardoor het gras groen blijft.

Volwassenen zijn het niet eens over één precieze hoogte. Ze zijn het dus niet eens over de hoogte waarop een heuvel ophoudt en een berg begint. Toch noemen mensen een hoge, steile heuvel met een puntige bergpiek een berg.

Steil. Bergpiek. Een berg lijkt op een heuvel, maar is hoger, met steile hellingen en een puntige bergpiek.

Als je weer een heuvel beklimt, kun je zwaaien naar de hoge, besneeuwde bergpieken ver weg.