Hoe drinkt een kolibrie uit diepe bloemen?

Heb jij weleens aan een bloem geroken die eruitziet als een lange, dunne trompet? Diep onderin zit een zoet drankje. Dat heet nectar, dat is het suikerzoete sap in een bloem.

Een kolibrie is een piepklein vogeltje dat dol is op nectar. Maar die nectar zit heel diep in de bloem. Hoe drinkt een kolibrie uit diepe bloemen?

Eerst vliegt de kolibrie vlak bij de bloem. Zijn vleugels slaan snel heen en weer. Nu gaat hij stilhangen, dat betekent op één plek in de lucht blijven terwijl hij fladdert. Door stil te hangen blijft zijn kopje vlak bij de bloem, zonder te landen.

Terwijl hij stilhangt, steekt de kolibrie zijn lange, dunne snavel in de bloem om dicht bij de nectar te komen. De snavel glijdt als een naald door het smalle buisje van de bloem. Toch zit de nectar nog een stukje dieper dan de snavel kan komen. Wat denk jij dat er nu uit de snavel komt?

Er komt een lange, dunne tong uit! De kolibrie steekt hem verder dan het puntje van zijn snavel, helemaal tot de bodem. Naar beneden gaat hij, zo de nectar in.

Het puntje van de tong splitst zich in twee dunne helften. Als ze de nectar raken, gaan de helften wijd open en stroomt de nectar erin. Dan krullen ze dicht om het zoete druppeltje heen en houden het vast.

Nu trekt de kolibrie zijn tong terug in zijn snavel. De snavel knijpt de nectar van de tong af. Zo kan het vogeltje elke zoete druppel doorslikken.

Dan gaat de tong weer naar buiten, en terug, en weer naar buiten. Lik, lik, lik, sneller dan jij met je ogen kunt knipperen! Elke kleine lik brengt een beetje meer nectar mee, en zo drinkt het vogeltje zich vol.

Een kolibrie die stilhangt, steekt zijn snavel in de bloem en likt met zijn tong de nectar op die diep in de bloem zit. Lik na lik brengt zijn lange tong de nectar omhoog in zijn snavel.

Zijn vleugels slaan nog steeds snel. Het piepkleine vogeltje trekt zijn snavel uit de trompetbloem. Weg zoeft hij, naar een volgende diepe bloem vol zoete nectar.