Hoe vindt een eend eten in het water?

Denk aan een vijver op een zonnige ochtend. Luister maar, de eenden doen kwak, kwak. Ze drijven rustig en langzaam over het glanzende water.

Eenden krijgen honger, net als jij. Toch zie je nooit een eend met een lepel of vork! Hoe vindt een eend dan eten in het water?

Eerst zwemt de eend naar een ondiep stukje van de vijver. Daar is het water niet zo diep. Op de modderige bodem liggen zaadjes, groene planten en kleine beestjes. Daar wil de eend bij komen.

Dan doet de eend iets grappigs. Hij kantelt ondersteboven, met zijn staart in de lucht en zijn kop onder water. Dat noemen we grondelen: ondersteboven kantelen om bij eten onder water te komen.

Tijdens het grondelen trappelt de eend met zijn zwemvliezen. Door dat trappelen blijft hij ondersteboven hangen. Zo kan zijn snavel dicht bij de bodem blijven.

Bij de modder is het water troebel, dus ziet de eend weinig. Daarom voelt hij met het puntje van zijn snavel. Net zoals jij met je vingers speelgoed onder badschuim zoekt. Raakt zijn snavel een zaadje of beestje, dan weet hij dat daar eten is.

Daarna schept de eend een grote hap modder en water op, met het eten erbij. Nu zit zijn snavel vol modderig water. Wat denk jij dat de eend met al dat water doet?

De eend perst het water langs de zijkanten van zijn snavel naar buiten. Langs de randen zitten rijtjes piepkleine bobbeltjes, net als bij een kam. Samen werken die bobbeltjes als een zeef. Een zeef is een kom vol kleine gaatjes die je in de keuken gebruikt. Het water stroomt eruit, en de zaadjes en beestjes blijven erin.

Grondelen. Zeef. Een eend gaat grondelen, voelt met zijn snavel naar eten en gebruikt die daarna als zeef.

Als je weer een eendenstaart boven het vijverwater ziet verschijnen, weet je dat de eend zijn avondeten zoekt, dus glimlach en zwaai naar hem om welterusten te zeggen.