Waarom zijn sommige regenbogen zo moeilijk te zien?

Denk eens aan een dag waarop het regende en daarna de zon ging schijnen. Weet je nog hoe de lucht toen rook, zo koel en nat? Hoog in de lucht stond een regenboog met strepen in allerlei kleuren.

Sommige regenbogen stralen fel, net als gloednieuwe waskrijtjes. Andere zijn zo bleek dat je je ogen moet toeknijpen om ze te vinden. Waarom zijn sommige regenbogen zo moeilijk te zien?

Een regenboog begint bij de zon. De zon schijnt achter je, en voor je valt de regen. Het zonlicht schijnt recht in al die vallende regendruppels. Dat licht maakt de regenboog.

Elk klein regendruppeltje verdeelt het zonlicht in kleuren. Daarna stuurt het een beetje van die kleur terug naar je ogen. Heel veel druppels schitteren samen, en zo zie je een boog van kleuren.

Stel je nu voor dat er een dun laagje mist voor de zon hangt. Dat noemen we nevel, een dun, wolkerig laagje dat de zon minder fel laat schijnen. Door de nevel komt alleen zwak, bleek zonlicht bij de regen. Wat denk je dat er nu met de regenboog gebeurt?

De regendruppels krijgen maar een klein beetje licht. Dus sturen ze ook maar een klein beetje kleur terug. De regenboog wordt bleek en flauw, net als zachte krijtstrepen op een pad.

Je ogen kunnen bleke kleuren moeilijk vinden. Je kijkt en kijkt, maar je ziet de regenboog bijna niet. Daarom is een regenboog heel moeilijk te zien als er nevel voor de zon hangt.

Op een heldere dag zonder nevel vult sterk zonlicht elke druppel. Elke druppel stuurt felle, stralende kleuren terug. Dan schittert de regenboog duidelijk aan de hemel.

Als nevel de zon minder fel maakt, krijgen de regendruppels weinig licht en sturen ze bleke, flauwe kleuren terug. Door die bleke kleuren is de regenboog moeilijk te zien.

Hoog in de nevelige lucht hangt een bleke regenboog boven de vallende regen. Zijn zachte kleuren gloeien zwakjes, als krijtstrepen op een nat pad.