Waarom kan één speeltje twee schaduwen hebben?

Stel je voor dat je knuffelbeer op je kamervloer zit. Er branden twee lampen: één bij je bed en één bij de deur. Kijk eens op de vloer naast je beer. Daar zie je twee donkere vormen!

Die twee donkere vormen horen bij dezelfde kleine beer. Het zijn allebei schaduwen van je beer. Waarom kan één speeltje dan twee schaduwen hebben? Dat gaan we samen ontdekken.

Er komt licht uit de lamp bij je bed. Het schijnt recht door de kamer. Het valt op de vloer en op je beer.

Je beer is zacht en pluizig, maar je kunt er niet doorheen kijken. Daarom houdt je beer het licht tegen. Tegenhouden betekent dat de beer het licht niet doorlaat. De vloer achter je beer krijgt geen licht van de lamp bij je bed.

Die donkere plek achter je beer is zijn schaduw. Die ligt aan de kant van je beer waar de bedlamp niet staat. De schaduw heeft de vorm van een beer. Dat komt doordat je beer een stukje licht met diezelfde vorm tegenhoudt.

De lamp bij de deur brandt ook. Het licht van die lamp komt van een andere plek in de kamer. Dit licht schijnt vanaf de deur op je beer. Wat denk je dat je beer met dit licht doet?

Je beer houdt ook dit licht tegen! Achter je beer blijft nog een plek op de vloer donker. Die ligt aan de kant van je beer waar de deur niet is. Dat is de tweede schaduw.

Elke lamp geeft je beer een eigen schaduw. Elke schaduw ligt aan de kant waar zijn eigen lamp niet staat. De twee lampen staan op twee verschillende plekken. Daarom vallen de twee schaduwen op twee verschillende plekken.

Ons speciale woord vandaag is tegenhouden. Eén speeltje krijgt twee schaduwen: twee lampen schijnen erop, en het houdt hun licht tegen.

Welterusten voor je beer en zijn twee schaduwen. Slaap lekker, kleine schaduwspeurder.