Hoe maakt een kikker zich klaar om te springen?

Ben jij weleens over een plas gesprongen? Denk maar aan het koude water waar je niet in wilde stappen. Je voeten kwamen los van de grond, en hup, omhoog!

Bij de vijver zit een kleine groene kikker op een steen. Hij zit heel stil en rustig. Kikkers zijn goede springers. Maar hoe maakt een kikker zich klaar om te springen?

Eerst zoekt de kikker een plek om te landen. Zijn grote ronde ogen zitten hoog bovenop zijn kop. Van daaruit ziet hij een waterlelieblad, ver voor zich op het water. De kikker kijkt naar het water en kiest zijn plekje.

Daarna draait de kikker zijn hele lijf naar dat waterlelieblad. Zijn neus wijst er nu recht naartoe. De kikker mikt, en dat betekent dat hij zijn lijf naar de plek richt waar hij heen wil. Goed mikken helpt de kikker om precies op het waterlelieblad te landen.

Laten we nu eens naar de achterpoten van de kikker kijken. Ze zijn lang en sterk, veel langer dan zijn voorpoten. Die lange achterpoten maakt de kikker nu klaar.

Hij mikt goed, en dan zakt de kikker in een hurkzit. Een hurkzit is heel laag zitten, met je poten strak opgevouwen onder je. Zijn zachte buikje komt vlak bij de steen. Wat denk jij dat die opgevouwen poten nu gaan doen?

Zoef, ze duwen! De kikker strekt zijn opgevouwen achterpoten in één keer tegen de steen. Omdat ze zo strak opgevouwen waren, kunnen ze zich een heel eind strekken en geven ze een flinke duw. Uit zijn hurkzit schiet de kikker omhoog, naar het waterlelieblad waar hij op mikte.

Een kikker maakt zich klaar door op een plek te mikken en dan in een hurkzit te zakken. Zijn lange achterpoten staan dan klaar om te duwen.

Nu zit de kleine groene kikker op zijn waterlelieblad, stil en rustig. Zijn grote ronde ogen kijken uit over de vijver.