Wie wordt er wakker als de zon ondergaat?

Denk eens aan het moment dat de zon achter de bomen zakt. De hemel kleurt oranje, dan roze, dan donkerblauw. Voel maar hoe de lucht koeler wordt op je wangen.

Straks is het tijd om lekker in je bed te kruipen. Maar buiten in de tuinen en bossen doen sommige dieren nu pas hun ogen open. Wie wordt er wakker als de zon ondergaat?

Het begint allemaal in de schemering. Zo heet de zachte, halfdonkere tijd vlak nadat de zon ondergaat. In de schemering gaan de dagdieren slapen. Eekhoorns rollen zich op in hun nest, want ze hebben daglicht nodig om hun eten te vinden.

Dan worden de nachtdieren wakker. Uilen, vleermuizen en egels doen hun ogen open en rekken zich uit. Ze worden wakker in de schemering, want het eten dat zij lekker vinden, beweegt in het donker.

Op een tak zit een hongerige uil heel stil te luisteren. Met zijn oren hoort hij een piepklein muisje ritselen in het gras. Hup, daar duikt hij naar beneden voor zijn avondeten, ook al is het donker.

Onder een struik schuifelt een egel tevoorschijn. Hij snuffelt over de grond met zijn spitse neus. Die neus ruikt kevers en wormen, dus de egel weet waar hij een hapje kan vinden.

Nu vliegen de vleermuizen uit hun donkere grot de nacht in. Ze hebben trek in motten, de zachte, fladderende beestjes die na zonsondergang rondvliegen. Maar hoe vindt een vleermuis een mot als de hemel zo donker is?

De vleermuis maakt piepgeluidjes, zo hoog dat jouw oren ze niet kunnen horen. Een piepje botst tegen een mot en komt terug als een echo, dat is een geluid dat terugkaatst. De echo vertelt de vleermuis waar de mot is.

Hap! De vleermuis volgt de echo en vangt de mot. Piepje en echo, piepje en echo, zo jaagt de vleermuis in de donkere hemel.

Laten we onze woorden onthouden: schemering en echo. In de schemering worden uilen, vleermuizen en egels wakker om in het donker eten te zoeken.

Dus vanavond, als jij gaat slapen, worden de uilen, vleermuizen en egels wakker om het donker goedenavond te zeggen.