Waarom is een wandelende tak zo moeilijk te vinden?

Stel je voor dat je langs een struik vol bladeren loopt. Steek je hand uit en voel de dunne takjes langs je hand strijken. Ergens in zo'n struik zit een wandelende tak uit te rusten.

Je kunt blijven kijken en hem toch niet zien. Waarom is een wandelende tak zo moeilijk te vinden?

Een wandelende tak heeft een lang, dun lijf. Zijn poten zijn ook lang en dun. Als hij op een tak rust, lijkt hij net nog een takje.

Zijn lijf is bruin of groen. De takjes en stengels om hem heen hebben dezelfde kleur. Daardoor kijk je zomaar over hem heen.

Je verstoppen door op de dingen om je heen te lijken, heeft een naam. Dat heet camouflage: je verstopt je door op je omgeving te lijken. Door zijn camouflage lijkt de wandelende tak op een takje.

Een wandelende tak blijft de hele dag heel stil, net als een takje. Als hij rondliep, zou je hem zien. Nu waait de wind en beginnen de takjes te wiegen. Wat denk je dat de wandelende tak doet?

Hij wiegt ook mee! Hij beweegt zachtjes heen en weer, net als de takjes om hem heen. Ook in de wind blijft hij door zijn camouflage verstopt.

Deze camouflage beschermt de wandelende tak tegen hongerige vogels. Een vogel zoekt insecten om op te eten. Hij kijkt naar de wandelende tak, ziet alleen een takje en vliegt verder.

Ons woord was: camouflage. Een wandelende tak is moeilijk te vinden doordat zijn lijf op een takje lijkt.

Droom zacht, kleine takjesspeurder, en kijk morgen met plezier eens goed naar de takjes.