Waarom heeft een eekhoorn zo'n pluizige staart?

Heb je weleens een eekhoorn een boom in zien rennen? Zijn staart lijkt op een grote, pluizige plumeau. Zwiep, zwiep, de staart zwaait achter hem aan.

Die staart is zo groot en zacht. Hij is bijna net zo lang als het hele lijf van de eekhoorn. Waarom heeft een eekhoorn zo'n pluizige staart? Dat gaan we samen ontdekken.

Een eekhoorn woont hoog in de bomen. Hij rent over de takken om noten en zaden te zoeken om te eten. Veel van die takken zijn dun, zo dun als jouw vinger. De grond is ver beneden.

Een dunne tak wiebelt als de eekhoorn eroverheen rent. Wiebel, wiebel! De eekhoorn kan omkiepen en vallen. Wat denk je dat hij nu met zijn staart doet?

Als zijn lijf naar de ene kant helt, zwaait de eekhoorn zijn staart naar de andere kant. Zo blijft hij in evenwicht: hij wankelt niet en valt niet om. Jouw armen helpen je net zo als je over een lijn loopt. Nu kan de eekhoorn over de wiebelende tak rennen.

Eekhoorns springen ook van de ene boom naar de andere. Zo komen ze bij meer eten zonder helemaal naar beneden te klimmen. Naar beneden en weer omhoog klimmen zou lang duren. Ze springen over de ruimte tussen de bomen, met hun poten wijd uitgestrekt.

In de lucht is er geen tak om vast te houden. Daarom zwaait de eekhoorn zijn staart om in evenwicht te blijven, zodat zijn lijf niet omtuimelt. Hij reikt met zijn voorpoten naar de volgende tak. Dan landt hij veilig aan de overkant.

Onthoud dit woord: evenwicht. De eekhoorn zwaait met zijn pluizige staart om op takken en in de lucht in evenwicht te blijven.

Kijk de volgende keer dat je een eekhoorn in een boom ziet naar zijn pluizige staart. Nu weet je hoe die hem helpt!