Wie draagt een huis op zijn rug?

Heb jij weleens een rugzak op je rug gedragen? Je voelt hem zachtjes tegen je aan botsen als je loopt. Als je thuiskomt, doe je hem af.

Sommige dieren dragen ook iets op hun rug. Voor hen is het geen tas. Het is hun huis! Wie draagt er dan een huis op zijn rug?

De eerste is de slak. Een slak heeft een zacht, nat lijf met bovenop een hard, gekruld huisje. Komt er een vogel dichtbij? Dan trekt de slak zijn lijf naar binnen, zodat hij veilig is.

Een slak maakt zijn huisje zelf, uit zijn eigen lijf. Wordt de slak groter, dan groeit zijn huisje mee, rondje na rondje. Daarom hoeft een slak nooit te verhuizen.

Een schildpad draagt ook een huis op zijn rug. Zijn schild hoort bij zijn lijf, groeit met hem mee en zit vast aan zijn botten. Een schildpad kan er dus nooit uit klimmen.

Is een schildpad bang, dan trekt hij zijn kop en poten naar binnen. Het harde schild houdt hem veilig. Het is net een klein huisje met de deur dicht.

Bij de zee woont nog een dier met een huis op zijn rug. Dat is de heremietkreeft, een kleine krab die in een geleende schelp woont.

Een heremietkreeft heeft een zachte achterkant die goed beschermd moet worden. Daarom zoekt hij een lege schelp die een zeeslak heeft achtergelaten. Hij kruipt erin, en nu is die schelp zijn huis.

Maar een heremietkreeft blijft groeien, en zijn geleende schelp niet. Op een dag zit de schelp te krap. Wat denk jij dat de heremietkreeft dan doet?

Hij gaat op zoek naar een grotere lege schelp! Met zijn scharen voelt de heremietkreeft in de nieuwe schelp. Zo weet hij dat die leeg is en ruim genoeg. Dan wurmt hij zich uit de oude schelp en kruipt in de nieuwe.

Laten we ons nieuwe woord onthouden: heremietkreeft. Slakken en schildpadden laten hun eigen huis groeien, en heremietkreeften lenen er een.

Slaap lekker veilig vannacht, net als een slak, opgekruld in zijn knusse huisje.