Wat doet mijn lichaam als ik naar buiten ren, de sneeuw in?

Stel je voor: je trekt je laarzen aan en rent naar buiten, de verse witte sneeuw in. Knerp, knerp doen je voetstappen, en de koude lucht prikt in je neus en je vingers. Voel je dat kriebelige, koude prikje op je wangen?

Buiten blijf je staan om sneeuwvlokken te vangen en kijk je om je heen. Het lijkt alsof er vanbinnen niets bijzonders gebeurt. Toch heeft je lichaam het de hele tijd druk. Wat doet je lichaam eigenlijk als je naar buiten rent, de sneeuw in?

Diep vanbinnen ben je warm, zo warm als een lekker bad. Je hart, je longen en je buik zitten in je kern, en dat is het warme middenstuk van je lichaam. Je kern moet warm blijven, zodat al die delen hun werk kunnen blijven doen.

Als de koude lucht je huid raakt, stuurt je huid snel een berichtje naar je hersenen. Dat berichtje zegt dat het hier buiten koud is. Meteen gaan je hersenen aan de slag om je kern warm te houden.

Je warme bloed stroomt overal door je lichaam, in bloedvaten. Bloedvaten zijn piepkleine buisjes waar je bloed doorheen stroomt. Veel van die buisjes lopen vlak onder je huid, dicht bij de koude sneeuwlucht. Als daar warm bloed doorheen stroomt, neemt de koude lucht de warmte ervan mee.

Daarom laten je hersenen de bloedvaten in je huid samenknijpen, zodat ze smaller worden. Er stroomt minder warm bloed vlak bij de kou, en er blijft meer diep in je kern. Zo komt het dat je vingers en tenen het als eerste koud krijgen, terwijl het midden van je lichaam warm blijft.

Smalle bloedvaten houden de warmte binnen, maar ze kunnen geen nieuwe warmte maken. Beetje bij beetje verliest je lichaam toch warmte aan de ijskoude lucht. Wat denk jij dat je lichaam kan doen om meer warmte te maken?

Je hersenen laten je spieren rillen. Je spieren spannen zich heel snel aan en ontspannen weer, steeds opnieuw, en al die kleine bewegingen zorgen voor warmte. Je tanden klapperen en je schouders trillen, en je bloed brengt de nieuwe warmte naar je kern.

Als je naar buiten rent, de sneeuw in, vertelt je huid je hersenen over de kou, en je hersenen zorgen dat je kern warm blijft. Ze laten je bloedvaten samenknijpen om het warme bloed diep vanbinnen te houden, en ze laten je spieren rillen om nieuwe warmte te maken.

Buiten in de witte sneeuw knerpen je laarzen en prikken je vingers van de kou. Maar diep in je midden blijft je kern zo warm als een lekker bad.