Hoe houdt een cactus water vast in de woestijn?

Denk eens aan een plas op een warme, zonnige dag. De zon schijnt erop en de plas wordt steeds kleiner, tot hij helemaal verdwenen is.

In de woestijn brandt de zon dag na dag en valt er bijna nooit regen. Toch blijft een cactus maandenlang groen en dik. Hoe houdt een cactus dan water vast in de woestijn?

Als het eindelijk regent, drinkt de cactus met zijn wortels water uit het natte zand. Dat water gaat naar zijn dikke, groene stengel, die als een watertank werkt. Vanbinnen is de stengel zacht en sponsachtig, waardoor er veel water in past.

Een hoge cactus heeft lange ribbels langs zijn stengel, net als de vouwen van een papieren waaier. Die vouwen heten plooien. Plooien kunnen openvouwen en weer dichtvouwen. Als de cactus drinkt, gaan zijn plooien open, zodat de stengel dikker wordt en nog meer water kan bewaren.

Nu zit de stengel vol water. Maar de woestijnlucht is heet en droog. Droge lucht trekt water uit alles wat ermee in aanraking komt, zoals de zon die plas liet opdrogen. Wat zou de cactus hebben om te voorkomen dat zijn water ontsnapt?

De hele cactus heeft een glad, glanzend huidje. Dat heet de cuticula: een dun waslaagje aan de buitenkant van een plant. Net als de was van een waskrijtje laat de cuticula geen water door. Zo blijft het water in de stengel.

Elke dag gebruikt de cactus een slokje water uit zijn tank om in leven te blijven. Terwijl hij het water opgebruikt, vouwen de plooien weer naar binnen en wordt de stengel dunner.

Plooien en cuticula. Een cactus houdt water vast in de woestijn door het in zijn dikke, sponsachtige stengel te bewaren, waar de plooien opengaan om meer water te laten passen, terwijl zijn cuticula van was voorkomt dat de droge lucht het water eruit trekt.

Als je weer een hoge cactus in de zon ziet staan, weet je dat hij stilletjes zijn eigen geheime voorraad regenwater bewaart.