Waar gaat een parachuutje van een paardenbloem naartoe?

Heb je weleens een pluizige, witte paardenbloem geplukt en ertegen geblazen? Pfff! Overal om je heen zweven zachte parachuutjes omhoog. Voel hoe licht ze zijn als ze langs je gezicht kriebelen.

Elk parachuutje vliegt weg en wordt kleiner en kleiner. Dan kunnen we het niet meer zien. Waar gaat zo’n parachuutje van een paardenbloem naartoe?

Kijk eens goed naar één parachuutje. Onderaan hangt een klein, bruin zaadje. De pluizige bovenkant lijkt op een piepklein parapluutje. Die draagt het zaadje door de lucht.

Dan komt de wind en duwt tegen de pluizige bovenkant. Het parachuutje gaat omhoog, met het zaadje eraan. Het begint mee te zweven. Meezweven betekent langzaam met de wind door de lucht gaan.

De pluizige bovenkant is heel licht. Daardoor houdt de wind het parachuutje lang in de lucht. Het kan meezweven over je tuin, langs het hek en over een heel veld. Zo kan het ver van de plant terechtkomen waar het groeide.

Na een tijdje wordt de wind rustiger en zachter. Nu duwt hij veel minder tegen de pluizige bovenkant. Wat denk je dat het parachuutje nu doet?

Het zweeft zachtjes omlaag, met het zaadje voorop. Dat komt doordat het kleine zaadje het naar beneden trekt. Lager, lager, lager zweeft het, zo zacht als een veertje. Het zaadje raakt de grond en de reis is voorbij.

Veel parachuutjes landen op aarde. Aarde is de zachte, bruine grond waarin planten groeien. Het zaadje blijft daar in de aarde liggen. In aarde kan een zaadje uitgroeien tot een nieuwe paardenbloem.

Meezweven. Aarde. De wind laat parachuutjes meezweven, en veel ervan landen met hun zaadjes op aarde.

Als je weer tegen een paardenbloem blaast, kun je naar elk zaadje zwaaien terwijl het wegzweeft.