Is een komeet een reusachtige vieze sneeuwbal?

Heb je weleens een sneeuwbal gemaakt op een koude dag? Denk maar aan hoe ijskoud die in je handen voelde. Stel je nu een sneeuwbal voor met een beetje modder erin. En een paar kleine steentjes, erin gedrukt.

Ver weg in de ruimte vliegen kometen rond de zon. Ze hebben lange, stralende staarten. Mensen noemen een komeet een reusachtige vieze sneeuwbal. Maar is een komeet dat ook echt?

Laten we eens helemaal midden in een komeet kijken. Daar zit de kern. De kern is de harde klomp in het midden. In de kern zit heel veel ijs.

In dat ijs zitten stof en stukjes steen. Alles zit aan elkaar vastgevroren. Dit ijs is dus niet schoon en wit. Het ziet er donker en vies uit, net als een sneeuwbal met modder.

En die vieze sneeuwbal is reusachtig! De kern van een komeet is zo groot als een berg. Je zou hem nooit kunnen optillen of gooien.

Ver van de zon is het in de ruimte ijskoud. Daar blijft de kern van de komeet bevroren, donker en stil. Wat denk je dat er gebeurt als de komeet dicht bij de warme zon komt?

De zon verwarmt de kern. Een deel van het ijs verandert in een nevelige wolk. Die nevel neemt stof mee naar buiten. Net als een wolkje stof dat uit een stoffig vloerkleed komt.

Dan duwt de zon de nevel en het stof ver van de komeet weg. Samen vormen ze een lange, stralende staart. Die heldere staart komt dus uit het ijs en stof van de sneeuwbal zelf!

Weet je ons speciale woord nog: kern? Ja, de kern van een komeet is een reusachtige sneeuwbal van ijs, stof en steen.

Als je weer een sneeuwbal maakt, kun je glimlachen en denken aan een komeet die door de ruimte zweeft.