Hoe weet een robotstofzuiger dat er een muur is?

Heb jij weleens een robotstofzuiger aan het werk gezien? Hij rijdt zachtjes zoemend over de vloer en zuigt kruimels op. Helemaal alleen gaat hij de hele kamer rond. Misschien hoorde je een zacht bonkje toen hij bij de muur kwam.

Een robotstofzuiger heeft geen ogen zoals jij. Hij kan niet naar de muur kijken zoals jij dat doet. Jij ziet een muur al van de andere kant van de kamer. Hoe merkt een robotstofzuiger dan dat er een muur is?

Kijk eens naar de voorkant van de robot. Daar zit een bumper, dat is een gebogen rand die een stukje naar binnen kan schuiven. Hij zit als een schild om de voorkant heen. De bumper raakt dingen aan voordat de rest van de robot ze raakt.

De robot rijdt naar voren tot zijn bumper de muur raakt. De muur gaat niet opzij. Dus duwt de muur terug, en de bumper schuift een piepklein stukje naar binnen. Nu kan de robot niet verder naar voren rijden.

Achter de bumper zit een klein schakelaartje verstopt, net een knopje. Het schakelaartje is zo klein dat je het bijna niet ziet. Als de bumper naar binnen schuift, drukt hij op dat schakelaartje. Wat denk jij dat het schakelaartje dan doet?

Het schakelaartje stuurt een snel berichtje door een dun draadje. Dat berichtje rent naar de computer van de robot. Het gaat nog veel sneller dan jij met je ogen kunt knipperen. De computer is het deel waarmee de robot denkt.

Nu krijgt de computer het berichtje. Hij weet dat er iets vlak voor de robot staat. Door dat ene kleine bonkje tegen de bumper merkt de robot de muur op.

Laten we ons speciale woord onthouden: bumper. De robot botst tegen de muur, de muur duwt zijn bumper naar binnen, en het schakelaartje vertelt het aan de robot.

Hoor je straks weer dat zachte bonkje, dan weet jij precies wat de robot heeft gevonden. Slaap lekker, slimme kleine ontdekker.