Waarom ziet Mars er rood uit?
In een heldere nacht schijnt er een klein roodachtig stipje aan de donkere hemel. Dat stipje is Mars, een planeet heel, heel ver weg. Stel je voor dat je op het koele gras ligt en ernaar kijkt.
Mensen noemen Mars de Rode Planeet. Maar waarom ziet Mars er rood uit? Laten we het samen ontdekken.
Op Mars groeit geen gras en staan geen bomen. Er zijn ook geen zeeรซn. De grond bestaat overal uit rotsen, stenen en fijn stof. Die rotsen en dat stof geven Mars de kleur die wij van ver weg zien.
In de rotsen van Mars zitten kleine stukjes metaal verstopt. Het is hetzelfde soort metaal waar een spijker van gemaakt is. De rode kleur begint bij dit metaal.
Denk eens aan een oude spijker die buiten in de regen ligt. Lucht en water raken hem aan, dag na dag, en veranderen hem langzaam. Welke kleur krijgt die oude spijker, denk je?
Hij wordt oranje en rood! Dat brokkelige laagje noemen we roest, dat is het rode velletje dat op oud metaal groeit. Lucht en water maken van het metaal roest.
Lang geleden raakten water en lucht de rotsen van Mars aan, dag na dag. Daardoor werden de stukjes metaal in die rotsen ook roest. Zo kregen de rotsen van Mars hun rode kleur.
Roest is zacht en brokkelig. Na een hele lange tijd vielen de roestige rotsen uit elkaar tot fijn rood stof. Dat stof ligt nu over de grond van Mars.
De wind op Mars tilt het roestige stof op en blaast het rond. Hij strooit het over vlakke grond, over heuvels en in grote ronde kuilen. Zo draagt het grootste deel van Mars een rode jas van stof.
Zonlicht schijnt op Mars en kaatst terug van al die roest. Het roestige stof stuurt roodachtig licht terug. Dat licht reist helemaal naar jouw ogen, en daarom gloeit het stipje rood.
Lucht en water maakten van het metaal in de rotsen van Mars roest. Dat rode roeststof bedekt Mars, en daarom ziet Mars er rood uit.
Ver weg blaast de wind het roestige stof over de stille heuvels van Mars. En het kleine rode stipje blijft gloeien aan de donkere hemel.
