Hoe stuurt de afstandsbediening van de tv een berichtje zonder draad?

Denk eens aan de afstandsbediening in je hand. Hij voelt glad, met zachte knopjes die klik doen. Je drukt op een knopje, en de tv aan de overkant van de kamer gaat aan.

Maar er loopt geen draad van de afstandsbediening naar de tv. Er is niets dat ze allebei aanraakt. Hoe stuurt de afstandsbediening dan een berichtje zonder draad?

Als je op een knopje drukt, begint de afstandsbediening het berichtje te sturen. Vooraan op de afstandsbediening zit een klein lampje. Dat is het uiteinde dat je naar de tv richt. Daar kan het lampje recht naar de tv schijnen.

Nu gaat dat kleine lampje heel, heel snel aan en uit. Knipper, knipper, knipper! Denk je dat jouw ogen die lichtflitsjes kunnen zien?

Je ogen kunnen ze helemaal niet zien! De afstandsbediening maakt een soort licht dat mensenogen niet zien. De tv kan dat licht wel zien. Meer heeft de afstandsbediening niet nodig.

Bij elk knopje knippert het lampje in een eigen patroon. Die lichtflitsjes vormen een signaal. Een signaal is een berichtje van licht. Het knopje voor harder geluid stuurt één signaal, en het knopje voor een andere zender stuurt een ander.

Het signaal schiet vanuit de afstandsbediening door de lucht de kamer over. Licht heeft geen draad nodig om ergens naartoe te gaan. Daarom heeft de afstandsbediening ook geen draad nodig.

Aan de voorkant van de tv zit een klein, donker venstertje. Daarachter zit een onderdeel dat op de lichtflitsjes let. Zo kan de tv jouw berichtje ontvangen. Dat onderdeel vangt het signaal op zodra het aankomt.

De tv leest het signaal, lichtflitsje voor lichtflitsje. Hij kent elk patroon en weet dus welk knopje je indrukte. Dan doet hij precies wat je vroeg, zoals het geluid harder zetten.

Dit is ons nieuwe woord: signaal. Je drukt op een knopje, en onzichtbaar licht draagt het signaal door de lucht naar de tv.

Als je weer op de afstandsbediening drukt, stel je dan voor hoe zijn stille lichtflitsjes door de kamer schieten om je tv gedag te zeggen.