Wat als de vuilniswagen niet meer kwam?

Weet jij nog hoe de vuilniswagen klinkt op vuilnisdag? Je hoort de motor brommen en een pieper die piep, piep, piep doet als de wagen achteruit door je straat rijdt. De vuilnisophalers rijden elke vuilnisbak naar de achterkant en duwen op een hendel, zodat de wagen de bak optilt en al het afval erin kiept.

Daarna rijdt de wagen weg, en je straat is weer leeg. Maar wat als de vuilniswagen een week niet meer kwam, en de week daarna ook niet, en de week daarna weer niet? Wat zou er dan met al ons afval gebeuren?

Eerst zouden de vuilnisbakken helemaal vol raken. Elk gezin gooit elke dag dingen weg, zoals bananenschillen, yoghurtbakjes en lege zakjes. In ongeveer een week zit de bak van een gezin vol tot aan het deksel, want het afval blijft maar komen, ook als de wagen wegblijft.

Daarna zouden mensen hun volle zakken naast de bakken zetten, want ze kunnen nergens anders heen. Al snel liggen de zakken opgestapeld langs de stoep, in een hobbelige rij door de hele straat. Kinderen en grote mensen moeten zich erlangs wurmen om naar school of naar de winkel te lopen.

In die zakken gaan piepkleine levende wezentjes aan het werk. Dat zijn bacteriën, levende wezentjes die veel te klein zijn om te zien en die van oud eten smullen. Bacteriën eten de etensresten op en laten ze rotten, zodat ze zacht, slijmerig en stinkend worden.

Hoe meer dagen er voorbijgaan, hoe meer de bacteriën eten en hoe erger het gaat stinken, vooral op een warme dag. Al snel ruikt de hele straat naar oude vis en zure melk. Wat denk jij dat een grote hoop stinkend eten op straat zou lokken?

Die hoop zou ongedierte lokken, dat zijn dieren die naar plekken komen waar mensen wonen en daar voor problemen zorgen. Ratten, muizen en vliegen ruiken rottend eten van ver weg, dus volgen ze de stank naar de hopen. De ratten knagen gaten in de zakken, en het afval valt eruit over de stoep.

Het ongedierte blijft niet bij de vuilnisbakken. Het rent en zoemt naar voordeuren, tuinen en keukenramen, met bacteriën uit het afval aan zijn pootjes en vacht. Sommige van die bacteriën kunnen mensen ziek maken, met buikpijn of koorts.

Daarom is het werk van de vuilnisophalers zo belangrijk. Elke keer dat zij het afval meenemen, nemen ze ook het eten mee waar de bacteriën en het ongedierte op zaten te wachten, nog voordat de stank en de narigheid kunnen beginnen.

Laten we twee woorden onthouden, bacteriën en ongedierte. Als de vuilniswagen niet meer kwam, zou het afval van elk huis zich op straat opstapelen, zouden bacteriën het laten rotten en stinken, en zou ongedierte die bacteriën naar mensen brengen en sommigen van hen ziek maken.

Nu weet je hoe hard je hele straat vuilnisdag nodig heeft. De volgende keer dat de wagen voorbij bromt, kun je flink en vriendelijk naar de vuilnisophalers zwaaien.