

Hessi e as Folhas Macias
O ouriço Hessi prepara a caminha com três folhinhas macias, enquanto a chuva chega cochichando lá fora.
- 1Uma folhinha de cada vez2:30
- 2A chuva cochicha2:38
Lá no fundo da floresta, debaixo das raízes de um carvalho bem velho, mora um ouriço pequenininho. O nome dele é Hessi. A tocinha dele é redonda e quentinha, com cheirinho de terra molhada e de musgo. Lá fora, o dia já foi embora… e o céu ficou cor de ameixa. Está chegando a hora de dormir.
Hessi espreguiça as patinhas e olha para a caminha. A caminha ainda está vazia… só um buraquinho fofo na terra. — Faltam as folhinhas — diz Hessi, baixinho, baixinho. Então ele sai devagar, devagarinho, pela portinha redonda. O ar da noite é fresquinho no focinho dele. E ali, logo ali, tem uma folha vermelha.
A folha vermelha é pequenina e leve — leve como uma peninha. Hessi segura ela com muito cuidado, bem pelo cantinho. E volta andando devagar… tuc, tuc, tuc. Lá dentro, ele deixa a folha cair na caminha. Xii… faz a folha vermelha, se acomodando. Hessi sorri. Uma folhinha já está lá.
Agora Hessi sai outra vez. A lua está pendurada entre os galhos, redondinha e branca. Perto de uma pedra, ele encontra uma folha amarela — amarela como o sol da manhã. Hessi leva ela devagar, com o nariz encostadinho nela. Xuu… faz a folha amarela, deitando em cima da vermelha. Duas folhinhas.
Falta uma. A maior de todas. Hessi procura, procura… e acha uma folha bem grandona e marrom, quase do tamanho dele. Ele empurra com o focinho, empurra com as patinhas — devagar, sem pressa nenhuma. A folha grandona vai deslizando pela terra até a portinha redonda. Puf. Chegou.
Vergelijkbare verhalen
Vergelijkbare verhaaltjes
Rustige verhaaltjes met dezelfde sfeer — over vriendschap, de duisternis en de zachte stemmen van het nachtelijke bos.



Reacties
Reacties
Meld je aan om een recensie achter te laten
Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties schrijven — zo houden we een warme en veilige sfeer.